Η γιορτή της αγίας Νεομάρτυρος Κυράννας της Οσσαίας (μαρτύρησε το 1751 στις φυλακές Επταπυργίου Θεσσαλονίκης) και το Τρισάγιο για τα θύματα στα Τέμπη της Θεσσαλίας και στο Μάτι της Αττικής συνέθεσαν λειτουργικά και προσευχητικά (28-2-2025) στον Άγιο Διονύσιο Βελβεντού, της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης, μια ‘’γιορτή’’ εμποτισμένη, όπως οι περισσότερες γιορτές, από τα βάσανα του λαού μας, όλες όμως μέσα στο αναστάσιμο φως της Εκκλησίας, που φωταγωγεί το βίο μας για την επιτέλεση ‘’καλών έργων’’. ‘’Όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον Πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς’’, είπε ο Χριστός.
Στο Τρισάγιο ο π. Κ.Ι.Κ. διάβασε: ‘’Έτι δεόμεθα υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων δούλων του Θεού, των βιαίως και αδίκω θανάτω θανατοθέντων και καέντων εις τα Τέμπη της Θεσσαλίας και εις το Μάτι της Αττικής και εις πάσαν άλλην, μικρής ή μεγάλης εκτάσεως, συμφοράν, εις οιονδήποτε τόπον και χρόνον και καθοιονδήποτε τρόπον γενομένην, αδελφών ημών…..’’. Αιωνία η μνήμη τους. Βάλσαμο στις οικογένειές τους η στοργή και το χάδι της Παναγίας.
Ο Χριστός είπε: ‘’Εγώ ειμί το φως του κόσμου’’. Και η Εκκλησία, απευθυνόμενη στους ανθρώπους όπου γης, κηρύττει: ‘’Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης’’.
Ηγεσίες (εκκλησιαστικές και πολιτικές) και λαός, ας ενεργούμε ασταμάτητα και ασυμβίβαστα (ειρηνικά πάντα) για τον συλλογικό μας βίο, με γνώμονα και όραμα το ‘’φως’’ και τη ‘’δικαιοσύνη’’.
π. Κωνσταντίνος Ι. Κώστας
παπαδάσκαλος
1-3-2025
Ανώνυμος
- Edit
Η αγία Νεομάρτυς Κυράννα
έζησε σε χρόνους χαλεπούς στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας, όπου οι βάρβαροι ασιάτες ασκούσαν εξουσία ζωής και θανάτου στους υποδούλους Χριστιανούς και εφάρμοζαν το «νόμο της σπάθας»! Γεννήθηκε στην Αβυσσάκα της Θεσσαλονίκης, τη σημερινή Όσσα Λαγκαδά.
Ο τοπικός τούρκος διοικητής του αστυνομικού τμήματος, γενίτσαρος, είχε σφοδρό ερωτικό πάθος για τη σεμνή και όμορφη Χριστιανή νέα. Επειδή η Κυράννα αρνιόταν τις προτάσεις του γενίτσαρου, την έριξαν στο πιο σκοτεινό και υγρό κελί της φυλακής.
Υπέμεινε, με πρωτοφανή καρτερία το μαρτύριο, αλλά φαινόταν να το αντιμετωπίζει με χαρά και ικανοποίηση για χάρη του Χριστού!
Ξεψύχησε όπως ήταν κρεμασμένη, χωρίς να το καταλάβει κανείς. Σιμά τα χαράματα ένα εκτυφλωτικό φως κατέβηκε από τη στέγη της φυλακής και έλουσε το σώμα της αγίας, φωτίζοντας όλη τη φυλακή.
Οι τούρκοι ένιωσαν ντροπιασμένοι και έδωσαν την άδεια στους Ρωμιούς να παραλάβουν το σώμα της αγίας και να το ενταφιάσουν με τις δικές τους συνήθειες. Το έθαψαν έξω από τη Θεσσαλονίκη, αφού μοίρασαν για ευλογία και αγιασμό, σε τεμάχια, τα ματωμένα ενδύματά της. Ήταν 28 Φεβρουαρίου του 1751. Την ημέρα αυτή η Εκκλησία μας τιμά την ιερή της μνήμη. Ιδού λοιπόν και ο ηρωισμός των αγίων γυναικών της Εκκλησίας μας, εφάμιλλος των αγίων ανδρών!
Ανώνυμος
- Edit
ΠΗΓΗ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ανώνυμος
- Edit
ΠΗΓΗ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού